با طلای مایع آشنا شوید
سایت امن: ادرار انسان که قرن ها در کشاورزی به عنوان کود استفاده می شد، حالا با رشد هزینه کودهای شیمیایی و فشار بر منابع طبیعی باردیگر موردتوجه قرار گرفته است.
به گزارش سایت امن به نقل از خبر آنلاین و برپایه گزارش زومیت، ادرار انسان شاید در نگاه اول ماده ای زائد به نظر برسد، اما هزاران سال است که بعنوان منبعی پرارزش برای کشاورزی شناخته می شود. بدن انسان بعد از جذب مواد مغذی غذا، بخشی از مواد باقیمانده را از راه ادرار دفع می کند. هر فرد بزرگسال در طول سال حدود ۵۰۰ لیتر ادرار تولید می کند و این مایع سرشار از نیتروژن، فسفر و پتاسیم، سه ماده مغذی ضروری برای رشد گیاهان، است.
تمدن های قدیمی مانند یونان، چین و روم از ادرار و فضولات انسانی برای تقویت خاک و افزایش محصول استفاده می کردند. اما با ظهور کودهای شیمیایی، این شیوه بتدریج کنار گذاشته شد. امروزه بخش بزرگی از کشاورزی جهان به کودهای مصنوعی وابسته است و حدود نیمی از جمعیت جهان غذاهایی مصرف می کنند که با بهره گیری از این کودها ساخته شده اند.
بااین حال، افزایش قیمت کودهای شیمیایی امسال براثر بحران تنگه هرمز، بار دیگر توجه محققان را به استفاده از ادرار بعنوان کود جلب کرده است؛ روشی که میتوان آنرا به شکلی بازیافت ادرار نامید.
جمع آوری فضولات پرندگان دریایی زمانی بشدت در جزایر پرو رواج داشت، اما این صنعت حدودا نابود شده و فقط در بعضی جزایر مانند سانتا، به مقدار کم ادامه دارد.
بحران تنگه هرمز امسال قیمت کودهای شیمیایی را افزایش داده است
کودهای شیمیایی اهمیت بالای ی در افزایش تولید محصولات کشاورزی و تامین غذای جمعیت رو به رشد جهان داشته اند، اما استفاده گسترده از آنها هزینه های محیط زیست قابل توجهی نیز بهمراه آورده است. کودهای نیتروژنی که یکی از مهم ترین انواع کودهای مصنوعی محسوب می شوند، با بهره گیری از پروسه هابر-بوش تولید می شوند که نیازمند انرژی زیاد و وابستگی بالا به گاز طبیعی هستند.
کودهای فسفری نیز از سنگ فسفات استخراج می شوند که بر خلاف منابع تجدیدپذیر، ذخایر محدودی دارد و فقط در چند نقطه از جهان به مقدار قابل توجه یافت می شود. همین وابستگی به منابع محدود سبب شده نگرانی هایی در رابطه با امنیت تامین کود در آینده افزایش پیدا کند.
علاوه بر مشکلات در ارتباط با تولید، مصرف بیش از اندازه کودهای مصنوعی نیز می تواند به محیط زیست لطمه بزند. ورود مقادیر اضافی نیتروژن و فسفر به رودخانه ها و دریاها موجب رشد بی رویه جلبک ها، کاهش اکسیژن آب و در نهایت مرگ گسترده آبزیان می شود. به همین دلیل، محققان به دنبال راه هایی برای کاهش وابستگی کشاورزی به کودهای شیمیایی و استفاده باردیگر از منابع طبیعی مانند ادرار انسان هستند.
جدا کردن ادرار از فاضلاب می تواند هزینه های تصفیه را برای دولت ها بکاهد.
ادرار تنها بخش کوچکی از حجم فاضلاب شهری را تشکیل می دهد، اما بخش بزرگی از مواد مغذی موجود در فاضلاب را در خود جای داده است. پژوهشها نشان می دهند که تقریبا تمام نیتروژن و حدود نیمی از فسفر موجود در فاضلاب از ادرار تامین می شود. این عناصر برای رشد گیاهان ضروری هستند و میتوان آنها را بعد از جداسازی و پردازش، به کود کشاورزی تبدیل کرد.
مشکل اصلی اینست که وقتی ادرار با سایر فاضلاب ها ترکیب می شود، بازیابی این مواد مغذی دشوارتر و پرهزینه تر می شود. همین طور ترکیبات نیتروژنی موجود در ادرار در فرایندهای تصفیه فاضلاب می توانند به انتشار گازهایی مانند اکسید نیتروژن منجر شوند؛ گازی گلخانه ای که اثر گرمایشی آن خیلی بیشتر از دی اکسیدکربن است.
استفاده بیش از اندازه از کودهای مصنوعی می تواند موجب آلودگی آب ها، رشد جلبک های سمی و کاهش جمعیت آبزیان شود
جداسازی ادرار قبل از ورود به شبکه فاضلاب می تواند علاوه بر فراهم کردن منبع جدیدی برای تولید کود، فشار روی تصفیه خانه ها را نیز کم کند و هزینه های در ارتباط با تصفیه آب و مدیریت پسماند را پایین بیاورد.
برای اجرای این شیوه در مقیاس گسترده، ساختمان ها، خدمات بهداشتی عمومی و مکان هایی مانند ورزشگاه ها باید به سیستم های جمع آوری جداگانه مجهز شوند. توالت های جداکننده ادرار و برخی تجهیزات مخصوص جمع آوری، حال در پروژه های آزمایشی در کشورهای مختلف استفاده می شوند تا امکان تبدیل این ماده به کود در مقیاس بزرگ تر بررسی شود.
ادرار انسان کودی عالی محسوب می شود؛ برای اینکه سرشار از نیتروژن، فسفر و پتاسیم است.
با وجود ظرفیت بالای ادرار برای تبدیل شدن به کود کشاورزی، استفاده گسترده از آن هنوز با چند مانع رو به رو است. یکی از مهم ترین نگرانی ها احتمال وجود بقایای داروها، هورمون ها، مواد شیمیایی و عوامل بیماری زا در ادرار است؛ موادی که امکان دارد در صورت مدیریت ناصحیح وارد خاک و محصولات کشاورزی شوند.
محققان اعتقاد دارند این خطرها قابل کنترل هستند. ذخیره سازی مناسب، فرایندهای تصفیه و استانداردهای دقیق می توانند بیشتر آلاینده ها را کاهش دهند و امکان استفاده ایمن از کودهای مبتنی بر ادرار را فراهم نمایند. با همین هدف، در سالهای اخیر پروژه های آزمایشی مختلفی در آمریکا، اروپا، استرالیا و دیگر کشورها به راه افتاده است که ادرار جمع آوری شده از خانه ها، ورزشگاه ها و فضاهای عمومی را به کود تبدیل می کنند.
توالت های جداکننده ادرار در بعضی کشورها به شکل آزمایشی استفاده می شوند تا امکان تولید کود از این منبع بررسی شود
بااین حال، مانع بزرگ تر از فناوری شاید پذیرش اجتماعی باشد. خیلی از مردم ایده استفاده از ماده ی زائد خارج شده از بدن انسان برای پرورش مواد غذایی را حتی اگر از نظر علمی بعد از تصفیه و مدیریت صحیح بی خطر باشد، ناخوشایند می دانند.
با افزایش نگرانی در رابطه با کمبود منابع معدنی، هزینه بالای کودهای شیمیایی و اثرات محیط زیست تولید آنها، محققان اعتقاد دارند ادرار می تواند بخشی از راهکار آینده کشاورزی پایدار باشد؛ ماده ای که زمانی زباله محسوب می شد و حالا امکان دارد باردیگر به منبعی کاربردی برای تامین مواد مغذی خاک تبدیل گردد.
اگر پسندیدید لاک کنید:
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان سایت امن در مورد این مطلب