چرا اسلحه مایکروویوی 100 گیگاواتی چین مهم است؟
سایت امن: انتشار مقاله ای تخصصی از طرف محققان دانشگاه ملی فناوری دفاعی چین (NUDT) در رابطه با سامانه های مایکروویو پرقدرت (High-Power Microwave) را باید فراتر از انتشار یک موفقیت فناورانه ارزیابی کرد.
به گزارش سایت امن به نقل از مهر؛ بر خلاف رویه رایج قدرت های نظامی که جزئیات فناوری های راهبردی خویش را محرمانه نگه می دارند، این مقاله تصویری نسبتاً دقیق از نسل جدید سامانه های پالسی چین عرضه می کند که توان تولید پالس هایی تا سطح ۱۰۰ گیگاوات را دارند. همین ویژگی، محتوای این مقاله علمی را به یک پیام راهبردی تبدیل میکند. پکن توسعه سلاح های انرژی هدایت شده را وارد مرحله عملیاتی کرده و الان در تلاش است جایگاه خویش را بعنوان یکی از رهبران جهانی این حوزه تثبیت کند.
اهمیت این تحول زمانی آشکارتر می شود که بدانیم رقابت قدرت های بزرگ در سالهای اخیر کم کم از انهدام فیزیکی اهداف بسمت از از کار انداختن الکترونیکی سامانه های دشمن حرکت کرده است. در چنین چارچوبی، سلاح های مایکروویوی پرقدرت به ابزاری برای فلج سازی زیرساخت های دیجیتال، سامانه های فرماندهی و کنترل، تجهیزات مخابراتی و ماهواره های مدار پایین زمین تبدیل گشته اند.
عبور از نمونه آزمایشگاهی به سامانه عملیاتی
مهم ترین نکته مقاله پخش شده، ادعای عبور فناوری مایکروویو پرقدرت چین از مرحله نمونه های آزمایشگاهی به کاربرد عملیاتی است. محققان دانشگاه ملی فناوری دفاعی چین تصریح می کنند که سامانه های تولید پالس مایکروویوی این کشور طی سالهای اخیر از مرحله «نمونه های عملکردی» به سیستمهایی با کارآیی بالا و دوام عملیاتی ارتقا یافته اند. این تغییر، صرفا یک پیشرفت مهندسی محسوب نمی گردد، بلکه بیان کننده بلوغ چرخه کامل طراحی، تولید و به کارگیری تسلیحات انرژی هدایت شده در ساختار نظامی چین است.
به گفته محققان، این جهش حاصل سرمایه گذاری گسترده دولت چین در فناوری های مبتنی بر پالس بوده است که وظیفه تولید و تخلیه آنی انرژی بسیار زیاد در بازه های زمانی فوق العاده کوتاه را بر عهده دارد. چنین فناوری هایی زیربنای اصلی سلاح های مایکروویوی، برخی سامانه های لیزری پرانرژی و تجهیزات پیشرفته جنگ الکترونیک به شمار می روند.
راز دستیابی سامانه چینی به توان ۱۰۰ گیگاوات
دستیابی به توان خروجی ۱۰۰ گیگاوات بر پایه افزایش توان یک مولد منفرد صورت نگرفته است. مقاله توضیح می دهد که محققان چینی با محدودیت های ذاتی سامانه های پالسی، همچون مشکلات عایق بندی و محدودیت تحمل ولتاژ، مواجه بوده اند. بر همین اساس، راه حل انتخاب شده، طراحی معماری ماژولار بوده است. در این شیوه چندین مولد پالسی کوچک تر با دقت زمانی بسیار بالا به شکل همزمان فعال می شوند و خروجی آنها بشکل یک پرتو متمرکز ترکیب می شود.
این معماری چندمزیتی، امکان فعالیت هر ماژول در نقطه بهینه عملکرد، افزایش نسبت توان به وزن و ارتقاء قابلیت اطمینان سامانه را فراهم می آورد. محققان دانشگاه ملی فناوری دفاعی چین اعلام نموده اند که سامانه ۱۰۰ گیگاواتی این کشور دقیقاً بر همین مبنا توسعه یافته است.
چنین نگاهی از نظر مهندسی اهمیت ویژه ای دارد، چونکه مسیر افزایش توان سامانه را بدون گرفتار شدن در محدودیت های فیزیکی یک مولد واحد هموار می کند. همزمان، مقاله به توسعه سامانه های حالت تمام جامد (All-Solid-State) نیز اشاره می کند. این فناوری می تواند قابلیت اطمینان، سرعت واکنش، عمر عملیاتی و هزینه نگهداری این تسلیحات را نسبت به نسل های پیشین بشکل محسوسی بهبود دهد.
میدان اصلی نبرد؛ صورت های فلکی ماهواره ای
یکی از مهم ترین ابعاد مقاله، تمرکز آن بر ضعف شبکه های ماهواره ای مدار پایین زمین (LEO) است. نویسندگان تصریح می کنند که حتی پالس هایی در مقیاس یک گیگاوات نیز می توانند سبب اختلال شدید یا صدمه به تجهیزات الکترونیکی مستقر در ماهواره های مدار پایین شوند. بر همین اساس، سامانه ای با توان چند ده یا صد گیگاوات، در صورت دستیافتن به دقت کافی در هدایت انرژی، ظرفیت بالقوه قابل توجهی برای تهدید صورت های فلکی ماهواره ای خواهد داشت و همین مورد، موفقیت جدید چین را به تهدیدی بالقوه برای شبکه اینترنت ماهواره ای استارلینک بدل ساخته است.
در این میان، اشاره مستقیم مقاله به شبکه هایی نظیر استالینک از نظر راهبردی قابل توجه است. تجربه جنگ اوکراین نشان داد که صورت های فلکی عظیم ماهواره ای دیگر صرفا زیرساخت های ارتباطی تجاری نیستند، بلکه به قسمتی از معماری فرماندهی، کنترل، ارتباطات، شناسایی و انتقال داده در میدان نبرد تبدیل گشته اند. همین تحول باعث گشته قدرت های بزرگ بسمت توسعه ابزارهایی برای اخلال، تضعیف یا ازکارانداختن این شبکه ها حرکت کنند.
البته باید میان ظرفیت نظری و توان عملیاتی سامانه مذکور تمایز قائل شد. وارد کردن صدمه واقعی به ماهواره های فعال مستلزم غلبه بر چالش هایی همچون فاصله زیاد، هدایت دقیق پرتو، پایداری انرژی، جبران تلفات انتشار در جو و کنترل دقیق زمان بندی پالس ها است.
جنگ الکترونیک در راه تحول
به باور خیلی از تحلیل گران، انتشار این مقاله نشان داده است که چین توسعه سلاح های مایکروویوی را صرفا برای مأموریت های ضدماهواره دنبال نمی نماید. چنین سیستمهایی می توانند مقابل رادارها، مراکز فرماندهی، سامانه های مخابراتی، تجهیزات الکترونیکی حساس، پهپادها و حتی برخی موشک های هدایت شونده نیز به کار گرفته شوند. خاصیت اصلی این تسلیحات آن است که به جای نابودی فیزیکی هدف، عملکرد الکترونیکی آنرا مختل یا متوقف می کنند و همین مساله با روندهای نوین جنگ شناختی، جنگ الکترونیک و نبرد چنددامنه ای هم راستا است.
توسعه دهندگان سامانه مذکور همینطور از توسعه سامانه های پشتیبان مانند واحدهای هیبریدی مبتنی بر خازن های لیتیوم-یون خبر می دهد که قادر هستند حتی در دمای منفی ۴۰ درجه سانتی گراد نیز تقریبا به شکل آنی فعال شوند. چنین خاصیت هایی نشان داده است که تمرکز توسعه صرفا بر افزایش توان خروجی نبوده، بلکه قابلیت استقرار عملیاتی در محیط های سخت نیز مورد توجه قرار گرفته است.
پیام راهبردی پکن به رقبا
شاید مهم ترین بخش این افشاگری، پیام سیاسی و راهبردی نهفته در آن باشد. نویسندگان مقاله با صراحت اعلام می کنند که چین خویش را در زمره رهبران جهانی فناوری مایکروویو پرقدرت می داند و باور دارد خیلی از رقبا به سبب محدودیت ظرفیت صنعتی، سرمایه گذاری کمتر در پژوهش و توسعه و دسترسی محدود به عناصر کمیاب، در کوتاه مدت توان هم سطح شدن با این کشور را نخواهند داشت.
این ارزیابی را باید در قالب رقابت فناورانه چین و آمریکا تحلیل کرد. طی سالهای اخیر، واشنگتن سرمایه گذاری سنگینی بر تسلیحات انرژی هدایت شده، سامانه های ضدپهپاد و فناوری های جنگ الکترونیک انجام داده است. انتشار جزئیات سامانه ۱۰۰ گیگاواتی چین را میتوان تلاشی برای نمایش پیشرفت های داخلی، بازدارندگی فناورانه و ارسال پیام به رقبای راهبردی درباره ی بلوغ ظرفیتهای صنعتی این کشور تلقی نمود.
افشای جزئیات سامانه مایکروویوی ۱۰۰ گیگاواتی چین، صرفا معرفی یک سلاح جدید نیست. بلکه نشانه ای از تغییر تدریجی ماهیت رقابت نظامی در عصر دیجیتال شمرده می شود. هرچه وابستگی نیروهای مسلح به شبکه های فضایی، سامانه های ارتباطی و تجهیزات الکترونیکی افزایش یابد، ارزش عملیاتی ابزارهایی که بتوانند این زیرساخت ها را بدون تخریب فیزیکی از کار بیندازند نیز بیشتر خواهد شد.
در نهایت، محققان چینی از دستیافتن به سامانه ای ۱۰۰ گیگاواتی سخن گفته اند، اما اطلاعات مستقلی درباره ی عملکرد میدانی، برد مؤثر، دقت هدف گیری یا میزان موفقیت آن مقابل ماهواره های واقعی منتشر نشده است. با این وجود، نفس انتشار چنین اطلاعاتی بیان کننده آن است که رقابت آینده قدرت های بزرگ بالاتر از گذشته پیرامون تسلط بر طیف الکترومغناطیسی، محافظت از زیرساخت های فضایی و توسعه تسلیحات انرژی هدایت شده شکل خواهد گرفت.
بطور خلاصه این تغییر، فقط یک پیشرفت مهندسی محسوب نمی گردد، بلکه بیان کننده بلوغ چرخه کامل طراحی، تولید و به کارگیری تسلیحات انرژی هدایت شده در ساختار نظامی چین است. به قول پژوهشگران، این جهش حاصل سرمایه گذاری گسترده دولت چین در فناوری های مبتنی بر پالس بوده است که وظیفه تولید و تخلیه آنی انرژی بسیار زیاد در بازه های زمانی فوق العاده کوتاه را بر عهده دارد. دستیافتن به توان خروجی ۱۰۰ گیگاوات بر پایه افزایش توان یک مولد منفرد صورت نگرفته است. بر همین اساس، سیستم ای با توان چند ده یا صد گیگاوات، در صورت رسیدن به دقت کافی در هدایت انرژی، ظرفیت بالقوه قابل توجهی برای تهدید صورت های فلکی ماهواره ای خواهد داشت و همین مورد، موفقیت جدید چین را به تهدیدی بالقوه برای شبکه اینترنت ماهواره ای استارلینک بدل ساخته است. دراین میان، اشاره مستقیم مقاله به شبکه هایی نظیر استالینک از نظر راهبردی قابل توجه است.
منبع: سایت امن
اگر پسندیدید لاک کنید:
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان سایت امن در مورد این مطلب