جنگنده F-47 لو رفت؟
سایت امن: انتشار یک ویدئوی حرارتی مخفیانه از حریم هوایی فوق امنیتی «منطقه 51»، جامعه هوانوردی جهان را در شوک فرو برده است. این تصاویر که ازطریق یک گروه ردیاب مستقل ضبط شده، شبح تاریک و فشرده از یک پرنده مثلثی شکل و بدون دم را نشان میدهد که با سرعت درحال رزمایش در آسمان شب است.
امیرمسعود عابدین: در پنجم ژوئن ۲۰۲۶، گروه رسانه ای «پروژه فیر» (Project Fear) با استفاده از پیشرفته ترین تجهیزات دید در شب و دوربین های حرارتی، ویدیویی را از نزدیکی فرودگاه هومی (Groom Lake) در قلب محدوده آزمایشی نوادا منتشر کرد؛ منطقه ای که در جهان به نام «منطقه ۵۱» شناخته می شود و مهد توسعه سری ترین سلاح های هوایی ایالات متحده است. این ویدئو شیئی پرنده با بال های کایت شکلِ شکسته، لبه های دندانه اره ای و بدون هیچ نوع باله عمودی را نشان داده است. باآنکه مفسرین هوانوردی با احتیاط به این فیلم نگاه می کنند، اما انطباق کامل مشخصات این پرنده با طرح های مفهومی برنامه «سلطه هوایی نسل بعدی» (NGAD)، نشان داده است که احتمالاً شاهد نخستین تصاویر حقیقی از جانشین افسانه ای جنگنده F-۲۲ رپتور هستیم؛ جنگنده ای که ارتش آمریکا قرارداد ساخت آنرا در سال ۲۰۲۵ به غول هوافضای خود، یعنی بوئینگ واگذار کرده بود.
شکار پدیده در زمینهای عمومی برپایه گزارش armyrecognition، سازندگان پروژه فیر برای ثبت این مستند تاریخی، از پیش بی گودال به آب نزدند. آنها ابتدا با متخصصان زبده ای مثل آندرس اوتسون، ردیاب کهنه کار پروازهای سری منطقه ۵۱، مشورت کردند. تیم فیلم برداری با استقرار در تپه های خارج از مرزهای ممنوعه این پایگاه مخفی (که در ۸۳ مایلی شمال لاس وگاس قرار دارد)، شبهای متوالی به رصد آسمان پرداختند. آنها با استفاده از اپتیک های ارتقایافته، دوربین های دید در شب فسفر سفید PVS-۱۴ و حسگرهای حرارتی پیشرفته ۱۰ میکرونی، عاقبت به موفقیت رسیدند این شبح پرنده را درحال پرواز فرکانس پایین شکار کنند؛ فیلمی که اصالت فنی آن توسط چندین کارشناس مستقل هوانوردی تایید شده است.
هندسه پنهان کار بال ها؛ فرمول غلبه بر امواج صوتی و جاذبه با وجود کیفیت محدود و هاله حرارتی اطراف هواپیما، نبوغ آیرودینامیکی این پرنده کاملا آشکار است. بارزترین خصوصیت آن، بال های مثلثی با پس گرایی بسیار شدید می باشد. وقتی هواپیما به سرعت صوت (۱ ماخ) نزدیک می شود، تراکم هوا موج های ضربه ای شدیدی بوجود می آورد که مثل یک دیوار ترمز جلوی ماشین پیش رونده عمل می کنند. متمایل کردن لبه بال ها بسمت عقب، این مقاومت مخرّب را به حداقل می رساند. با توجه به این که F-۴۷ برای پرواز در سرعت های بالای ۲ ماخ طراحی شده، این فرم هندسی فشرده یک لزوم حیاتی می باشد. از طرفی، این نوع بال ها در زوایای حمله تند، گردبادهای هوایی شدیدی روی سطح خود ایجاد می کنند و مانورپذیری فوق العاده ای به جنگنده می دهد؛ تکنیکی که قبل از این در جنگنده هایی مثل رافال و جی-۲۰ هم استفاده شده است.
بدنه یکپارچه و توزیع بارهای مرگبار یکی از بخش های اعجاب انگیز این پرنده، محل اتصال بال به بدنه بسیار عریض و کشیده است. وقتی یک جنگنده در نبردهای هوایی نزدیک، مانورهای سنگین تحت فشار ۹G (۹ برابر شتاب جاذبه) انجام می دهد، بال ها در محل اتصال به بدنه تحت گشتاور خمشی و فشار خردکننده ای قرار می گیرند. یک ریشه بالِ پهن و ادغام شده، این بارهای کشنده را در کل سازه داخلی پخش کرده و نیاز به تقویت کننده های سنگین ساختاری را از بین می برد. این بدنه یکپارچه خودش هم به عنوان یک سطح تولیدکننده نیروی برآ عمل می کند که نتیجه آن افزایش راندمان سوخت و رسیدن به برد عملیاتی خیره کننده بیشتر از ۱۰۰۰ مایل دریایی است.
حذف دم؛ یک قمار بزرگ برای رادارگریزی مطلق در تصاویر انتشار یافته، هیچ اثری از باله های عمودی یا افقی دم (سکان های سنتی) دیده نمی گردد. در جنگنده های امروزی، دم های عمودی به سبب داشتن سطوح صاف، لولاها و شکاف ها، بزرگ ترین منعکس کننده های امواج رادار دشمن هستند. حذف کامل دم، سطح مقطع راداری هواپیما را از پهلو و عقب به نزدیک صفر می رساند. البته این پنهان کاری بی نظیر، به قیمت ناپایداری شدید هواپیما تمام می شود. برای حل این مشکل، پرنده باید به سیستم های کامپیوتری فوق پیشرفته «پرواز با سیم» (Fly-By-Wire) مجهز باشد تا در هر ثانیه صدها اصلاح کوچک را در سطوح کنترلی متحرک، سکان ها یا خروجی موتور اعمال نماید و هواپیما را در آسمان متعادل نگه دارد.
دماغه ای به تیزی الماس و انبار عظیمی از حسگرهای دیجیتال بخش جلویی این پرنده به یک دماغه فوق العاده تیز ختم می شود. در سرعت های مافوق صوت، دماغه های پهن موج های ضربه ای جداشده و گرمای وحشتناکی تولید می کنند، اما یک دماغه تیز با بوجودآوردن موج ضربه ای مایل و متمایل به عقب، به هواپیما اجازه می دهد بدون استفاده از پس سوزهای پرمصرف، به آسانی به سرعت مافوق صوت مستمر (سوپرکروز) برسد. علاوه بر این، این هندسه کشیده فضای داخلی ایده آلی را برای رادارهای آرایه فازی پیشرفته (AESA)، حسگرهای ردیاب حرارتی (IRST) و سیستم های جنگ الکترونیک شبکه نسل ششم فراهم می آورد تا جنگنده بتواند به عنوان مغز متفکر یک شبکه، پهپادهای همراه خویش را هدایت کند.
پیشرانه های دوقلو و معماری هوشمندانه پنهان کاری حرارتی پهن بودن غیرعادی بخش انتهایی بدنه، فرضیه دوموتوره بودن این جنگنده را اثبات می کند؛ چون که برای جا دادن دو موتور چرخه تطبیقی قدرتمند (مثل موتورهای XA۱۰۳) در کنار سیستم های خنک کننده، به عرض ساختاری زیادی نیاز است. دو موتور، قدرت رانش، شتاب صعود و تولید برق بالایی را برای سیستم های لیزری و راداری آینده تأمین می کنند. نکته تعجب آور دیگر، نبود رد حرارتی واضح از اگزوز در دوربین های مادون قرمز است. این یعنی طراحان بوئینگ با ترفندهایی مثل دفن کردن عمیق موتورها در دل بدنه، استفاده از نازل های تخت و پهن در سطح بالایی هواپیما و مخلوط کردن سریع گازهای داغ با هوای سرد محیط پیش از خروج، توانسته اند یکی از رادیکال ترین سیستم های پنهان کاری حرارتی را پیاده کنند.
روزشمار ققنوس آمریکایی لبه فرار بال های این پرنده بصورت زاویه دار و دندانه اره ای دیده می شود که این دقیقاً برمبنای اصل «هم راستایی طرح بدنه» در مهندسی استثنایی رادارگریزی است. طراحان با موازی کردن زوایای لبه های حمله، فرار و پنل های دسترسی، امواج رادار دشمن را فقط به چند جهت کور و بی خطر منحرف می کنند. مقامات نیروی هوایی آمریکا پیشتر اعلام نموده بودند که آزمایش های تجربی این پروژه از سال ۲۰۲۰ شروع شده و نخستین پرواز رسمی F-۴۷ برای سال ۲۰۲۸ برنامه ریزی شده است. باآنکه تصویر انتشار یافته شاید مدرک قطعی برای اثبات نهائی نباشد، اما تمام شواهد ملموس (از بدنه بدون دم و کاناردهای احتمالی گرفته تا نام مستعار «ققنوس» (Phoenix) که سال قبل لو رفت) نشان می دهند که آمریکا احتمالاً قبل از موعد مقرر، درحال تست پروازی یکی از مخوف ترین شکارچی های آسمان در قرن بیست و یکم است.
۲۲۷۳۲۲
اگر پسندیدید لاک کنید:
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان سایت امن در مورد این مطلب