تلسکوپ فضایی هابل ابر 9 را کشف کرد
به گزارش سایت امن، تلسکوپ فضایی هابل نوع جدیدی از جرم کیهانی را کشف کرده و ستاره شناسان را در «ابر ۹» قرار داده است.
به گزارش سایت امن به نقل از ایسنا، ستاره شناسان با استفاده از تلسکوپ فضایی هابل، نوع جدیدی از جرم کیهانی را کشف کرده اند که ابری از ماده تاریک و گاز است و هیچ ستاره ای ندارد.
به نقل از اسپیس، این جرم که در فاصله حدود ۱۴ میلیون سال نوری از زمین و در حومه کهکشان مارپیچی «مسیه ۹۴»(Messier 94) واقع شده، «ابر ۹»(Cloud 9) لقب گرفته است.
باتوجه به لذتی که دانشمندان از کشف ابر ۹ خواهند برد، این لقب برازنده ای است. این جرم جدید نه فقط می تواند به توضیح چگونگی ایجاد کهکشان ها از تجمع ماده تاریک در جهان اولیه کمک نماید، بلکه می تواند اطلاعاتی را هم در رابطه با ماهیت این ماده خیلی مرموز عرضه نماید.
«اندرو فاکس»(Andrew Fox)، پژوهشگر «انجمن تحقیقات نجوم دانشگاه ها/مؤسسه علوم تلسکوپ فضایی»(AURA/STScI) اظهار داشت: این ابر، پنجره ای به طرف جهان تاریک است. ما از نظر نظریه می دانیم که انتظار می رود بیشتر جرم جهان، ماده تاریک باشد، اما تشخیص این ماده تاریک دشوار است؛ برای اینکه نور ساطع نمی نماید. ابر ۹ نگاهی نادر را به ابری تحت سلطه ماده تاریک به ما می دهد.
تصور بر اینست که ماده تاریک حدود ۸۵ درصد از مواد موجود در جهان را تشکیل می دهد، اما بطور ناامیدکننده ای نامرئی باقی می ماند؛ برای اینکه با تابش الکترومغناطیسی مانند نور تعامل ندارد. این بدان معناست که دانشمندان فقط می توانند از راه تعامل آن با گرانش و اثری که این تعامل بر ماده معمولی و نور دارد، وجود ماده تاریک را درک کنند.
اعتقاد بر اینست که ماده تاریک با وزنی بیشتر از ذرات تشکیل دهنده اتم های سازنده ستاره ها، سیاره ها، قمرها و هر آن چه روزانه در اطراف خود می بینیم، تأثیر عمده ای را در کیهان اولیه و شکل جهان امروزی داشته است. این شامل ماده ای است که به گرد هم آمدن نخستین ستاره ها و کهکشان ها در مناطقی با گرانش شدید انجامید و ماده تاریک برای نخستین بار در آنها جمع شد.
چنین چیزی احیانا در رابطه با ابر ۹ هم صدق می کند. در این ابر تحت سلطه ماده تاریک که بعنوان «RELHIC» شناخته می شود، گاز هیدروژن آغاز به جمع شدن کرده است. جمع شدن گاز هیدروژن به طور معمول به تولد ستاره ها از تکه های بزرگ و متراکم در این ابرها می انجامد. با این حال، تشکیل ستاره در بقایای فسیلی که همان ابر ۹ است، شروع نشده و احتمالا بدین سبب بوده که بنظر می رسد نتوانسته است گاز کافی را برای تولد ستاره جمع کند.
«آلخاندرو بنیتز لامبای»(Alejandro Benitez-Llambay)، پژوهشگر «دانشگاه میلانو بیکوکا»(UNIMIB) و سرپرست این تحقیق، اظهار داشت: این داستان یک کهکشان شکست خورده است. در علم، ما به طور معمول از شکست ها بیشتر از موفقیت ها یاد می گیریم. در این مورد، ندیدن هیچ ستاره ای همان چیزی است که درستی این نظریه را ثابت می کند. این به ما می گوید یک عنصر سازنده اولیه از یک کهکشان را در جهان محلی پیدا کرده ایم که هنوز شکل نگرفته است.
دانشمندان مدت هاست باور دارند که انواع RELHIC مانند این نمونه وجود دارند، اما اگر تلسکوپ فضایی هابل نبود، این نظریه ها بازهم در حد نظریه باقی می ماندند. «گاگاندیپ آناند»(Gagandeep Anand) از محققان این پروژه اظهار داشت: قبل از استفاده از هابل می توانستیم استدلال نماییم این یک کهکشان کوتوله کم نور است که نمی توانیم آنرا با تلسکوپ های زمینی ببینیم. تلسکوپ های زمینی به میزان کافی عمیق نبودند تا ستاره ها را کشف کنند اما با دوربین نقشه برداری پیشرفته هابل می توانیم مطمئن شویم که هیچ چیزی آنجا نیست.
محل قرار گرفتن ابر ۹
اگر پسندیدید لاک کنید:
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان سایت امن در مورد این مطلب